ทนายครอบครัว หย่า สินสมรส ค่าเลี้ยงดูบุตร

ม.1514 กำหนดให้หย่าโดยความยินยอมทำเป็นหนังสือและมีพยานลงลายมือชื่ออย่างน้อยสองคน หากสมรสจดทะเบียนตามประมวลนี้ ม.1515 ให้การหย่าสมบูรณ์ต่อเมื่อจดทะเบียนหย่าแล้ว หนังสือที่ลงชื่อครบจึงไม่ยุติสถานะสมรสแทนทะเบียน อย่าใช้วันลงชื่อสัญญาเป็นวันหย่าโดยอัตโนมัติ การสมรสต่างประเทศต้องตรวจสถานะและกฎหมายที่ใช้ต่างหาก

การหย่ายินยอมต้องทำตามแบบและจดทะเบียนตามกฎหมาย ไม่สรุปว่าต้องตกลงทุกประเด็นจึงหย่าได้ หากมีบุตรให้ทำหนังสือระบุผู้ใช้อำนาจปกครองตาม ม.1520 หากไม่ตกลงศาลชี้ขาด ม.1522 ให้กำหนดผู้จ่ายค่าอุปการะและจำนวนในสัญญา; หากไม่ได้กำหนดไว้ศาลกำหนด ควรระบุวันและวิธีชำระ รวมถึงวิธีจัดการหนี้ร่วม เพื่อลดความไม่ชัดเจนในการปฏิบัติตาม

การไม่ยอมลงชื่อหรืออยู่ต่างประเทศไม่ใช่เหตุฟ้องหย่าในตัวเอง ต้องชี้ข้อเท็จจริงเข้า ม.1516 และพิสูจน์เงื่อนไข เช่น ละทิ้งร้างโดยจงใจเกินหนึ่งปีตาม (4) ต่างจากสมัครใจแยกกันอยู่เพราะอยู่ร่วมกันโดยปกติสุขไม่ได้ตลอดมาเกินสามปี หรือแยกตามคำสั่งศาลเกินสามปีตาม (4/2) ไม่ใช้การอยู่คนละบ้านอย่างเดียวเป็นหลักฐานว่าหย่าได้แน่ ต้องประเมินการยินยอมและให้อภัยด้วย

ความผิดระหว่างคู่สมรสไม่ใช่เกณฑ์เดียวในการกำหนดเรื่องบุตร ต้องแสดงสภาพการดูแล ความปลอดภัย สุขภาพและการเรียน ม.1520 ให้ศาลคำนึงถึงความผาสุกและประโยชน์บุตร และอาจถอนอำนาจแล้วตั้งผู้ปกครองภายนอกเมื่อเข้า ม.1582 ไม่ใช่ใช้ความมีรายได้มากกว่าหรือเป็นญาติเป็นสิทธิชนะอัตโนมัติ หากมีความรุนแรงให้เก็บหลักฐานโดยไม่เพิ่มอันตรายแก่เด็ก และประเมินการคุ้มครองก่อนต่อรองเรื่องทรัพย์

แยกหน้าที่จ่ายค่าอุปการะจากสิทธิตัดสินใจแทนบุตรและการพบปะ การถอนอำนาจไม่ทำให้พ้นหน้าที่เลี้ยงดูตาม ม.1584 ข้อตกลงควรระบุจำนวน วันชำระและรายการค่าเรียนหรือค่ารักษาโดยไม่กำหนดอัตราเป็นเปอร์เซ็นต์รายได้ตายตัว ม.1598/38 ให้ศาลชั่งความสามารถผู้จ่าย ฐานะผู้รับและพฤติการณ์ ส่วน ม.1564 กำหนดหน้าที่ต่อบุตรระหว่างเป็นผู้เยาว์ และต่อบุตรที่บรรลุนิติภาวะเฉพาะเมื่อทุพพลภาพและหาเลี้ยงตนเองไม่ได้ ไม่เหมารวมว่าต้องส่งเสียบุตรผู้ใหญ่ทุกคนจนเรียนจบ

เริ่มบัญชีทรัพย์ด้วยวันที่ได้มาและแหล่งเงิน ไม่ใช้ชื่อเจ้าของเป็นเกณฑ์เดียว ม.1471 วางฐานสินส่วนตัว แต่พินัยกรรมหรือหนังสือยกให้ที่ระบุสินสมรสเข้า ม.1474(2) ดอกผลของสินส่วนตัวเข้า ม.1474(3) ส่วนการขาย แลก ซื้อหรือรับทรัพย์ทดแทนสินส่วนตัวต้องไล่หลักฐานตาม ม.1472 กรณีบ้านก่อนสมรสที่ผ่อนต่อด้วยเงินระหว่างสมรสให้ตรวจสิทธิและยอดชำระ ไม่ถือว่าบ้านกลายเป็นสินสมรสทั้งหมดหรือเพิ่มสัดส่วนกรรมสิทธิ์โดยอัตโนมัติ หากสงสัยว่าเป็นสินสมรสหรือไม่ ม.1474 ให้สันนิษฐานเป็นสินสมรสไว้ก่อน

ม.1532 แยกวันฐานทรัพย์ระหว่างคู่สมรส: หย่ายินยอมใช้เวลาจดทะเบียนหย่า ส่วนคำพิพากษาที่บังคับทรัพย์มีผลย้อนหลังถึงวันฟ้องหย่า ม.1533 แบ่งสินสมรสฝ่ายละเท่ากัน ไม่แบ่งสินส่วนตัวทั้งหมดครึ่งหนึ่งและไม่ใช้รายได้มากกว่าตัดสินสัดส่วนเอง กรณีต่างชาติให้ตรวจการรับรองผลหย่าและสิทธิที่ดินแยกกัน การแปลหรือรับรองเอกสารไม่รับประกันผลรับรองในต่างประเทศ การชดใช้เงินหรือสิทธิการเช่าก็ต้องตรวจสัญญาและกฎหมายเฉพาะ ไม่ใช่ทางเลี่ยงข้อจำกัดที่ดิน