ประกันตัวผู้ต้องหาและจำเลย ทุกชั้น ตำรวจ–อัยการ–ศาล

ม.106แยกคำร้องตามผู้มีอำนาจควบคุมและสถานะคดี หากควบคุมในชั้นสอบสวนหรืออัยการให้ตรวจพนักงานที่มีอำนาจ หากขังตามหมายศาลแม้ยังไม่ฟ้องให้ยื่นต่อศาลนั้น เมื่อฟ้องหรือมีอุทธรณ์ฎีกาต้องตรวจศาลและขั้นตอนที่ระบุ การส่งสำนวนไปอัยการอย่างเดียวไม่ย้ายอำนาจปล่อยจากศาล

สอบถามเวลา สถานที่ ข้อหาและหมายที่ใช้ ไม่สรุปว่าการฝากขังเกิดจากหลักประกันไม่ทันเสมอ ม.107ให้พิจารณาคำร้องโดยรวดเร็ว แต่เหตุปฏิเสธและการปล่อยจริงต้องตรวจต่างหาก ครอบครัวควรเก็บชื่อหน่วยงานและสำเนาคำสั่งเพื่อประสานให้ถูกทาง

ม.110แยกประกันซึ่งเป็นความรับผิดตามสัญญาจากหลักประกัน หากโทษจำคุกสูงสุดเกินสิบปีให้มีประกัน แต่จะวางหลักประกันด้วยหรือไม่ก็ได้ คดีอื่นมีทางเลือกตามตัวบท หากต้องวาง ให้ตรวจประเภท เอกสารกรรมสิทธิ์ ราคาประเมินและข้อบังคับของผู้พิจารณา ไม่ถือเงินสด หนังสือนายจ้างหรือตำแหน่งใช้ได้ทันทีทุกกรณี

ให้ประเมิน ม.108–108/1รวมความหนักเบา พยาน เหตุหลบหนี ยุ่งพยานหรืออันตราย และใช้มาตรการเท่าที่จำเป็น การชดใช้หรือเสนอEMไม่ทำให้ลดวงเงินหรืออนุญาตเอง ม.108วรรคสามใช้EMต้องยินยอม หากอายุไม่ถึง18ปีต้องมีพฤติการณ์อาจเป็นภัยร้ายแรงต่อผู้อื่นหรือเหตุสมควรอื่นด้วย หลักฐานที่เสนอควรตรงเหตุคัดค้านและไม่สร้างคำรับสารภาพโดยไม่เข้าใจผล

ตรวจวันนัดและเงื่อนไขตามคำสั่งจริง เช่น การเดินทางหรือรายงานตัว การฝ่าฝืนอาจนำไปสู่เปลี่ยนคำสั่ง หมายจับหรือบังคับสัญญา แต่ไม่ริบทั้งหมดอัตโนมัติ ม.119ใช้กับสัญญาประกันต่อศาล และศาลอาจงดหรือลดเงินตามเงื่อนไข การไม่ปฏิบัติตามต้องตรวจเหตุและคำสั่งก่อนสรุปความรับผิด

ผู้ต้องหาและนายประกันควรเก็บคำสั่งและติดตามวันนัด หากมีเหตุไปไม่ได้ให้แจ้งทนายพร้อมหลักฐานเพื่อขอคำสั่ง ไม่ถือการโทรแจ้งหรือใบรับรองแพทย์แทนอนุญาตเลื่อน งานเตือนและคำร้องหลังปล่อยต้องตกลงขอบเขต ไม่รับรองป้องกันผิดนัดทุกครั้ง