1. การสอบสวนภายในไม่ใช่กระบวนการที่เป็นกลางเสมอไป
คณะกรรมการสอบข้อเท็จจริงมักถูกตั้งโดยผู้บริหารที่มีส่วนได้เสียกับผลของการสอบ ขอบเขตคำถามจึงถูกวางให้มุ่งไปที่บุคคลใดบุคคลหนึ่งตั้งแต่ต้น สิ่งที่ผู้ถูกสอบทำได้และควรทำคือขอทราบข้อกล่าวหาเป็นลายลักษณ์อักษรล่วงหน้า ขอเวลาเตรียมตัวตามสมควร และขอให้บันทึกถ้อยคำตรงตามที่พูดจริงก่อนลงชื่อ
ในทางกลับกัน องค์กรที่สอบสวนโดยไม่ระวังก็สร้างความเสี่ยงให้ตนเอง การเข้าถึงอุปกรณ์ส่วนตัวของพนักงานโดยไม่มีนโยบายรองรับ การกักตัวไว้สอบเป็นเวลานาน หรือการบีบให้เขียนหนังสือรับสภาพหนี้ อาจกลายเป็นความผิดของฝั่งองค์กรเองและทำให้พยานหลักฐานที่ได้มาถูกโต้แย้งทั้งชุด
แนวทางที่ปลอดภัยกว่าคือกำหนดขอบเขตการสอบเป็นลายลักษณ์อักษร ใช้ผู้สอบที่ไม่มีสายบังคับบัญชากับผู้ถูกสอบ และแยกการตัดสินใจทางวินัยออกจากการรวบรวมข้อเท็จจริง องค์กรที่ทำเช่นนี้ยังได้ประโยชน์เพิ่มคือสามารถแสดงต่อพนักงานสอบสวนได้ว่ากระบวนการภายในน่าเชื่อถือ
