วางระบบใบกำกับภาษีอิเล็กทรอนิกส์ ในสงขลา

สงขลามีสองศูนย์กลางที่ทำงานคนละแบบ คือหาดใหญ่ซึ่งเป็นเมืองการค้าและการแพทย์ที่มีลูกค้ามาเลเซียและสิงคโปร์เข้าออกตลอดปี กับตัวเมืองสงขลาที่เป็นศูนย์ราชการและท่าเรือ งานกฎหมายจึงแบ่งเป็นสายธุรกิจการค้าชายแดนกับสายคดีของหน่วยงานรัฐอย่างชัดเจน

การค้าผ่านด่านสะเดาและปาดังเบซาร์ทำให้พิพาทเรื่องพิธีการศุลกากร การจัดประเภทพิกัดสินค้า และของกลางที่ถูกกักเป็นงานประจำ ผู้ประกอบการยางพารา อาหารทะเลแช่แข็ง และถุงมือยางมักเจอปัญหาเอกสารถิ่นกำเนิดสินค้าซึ่งกระทบสิทธิลดภาษีในประเทศปลายทาง

อีกด้านคือครอบครัวข้ามพรมแดน คู่สมรสไทย–มาเลเซียจำนวนมากจดทะเบียนคนละประเทศ ทำให้เรื่องหย่า สิทธิปกครองบุตร และมรดกต้องดูกฎหมายสองระบบควบคู่กัน การเตรียมเอกสารรับรองและแปลให้ใช้ได้ทั้งสองฝั่งจึงเป็นงานที่ต้องวางแผนล่วงหน้า