ข้อพิพาทผู้ถือหุ้นและความรับผิดของกรรมการในบริษัทจำกัด ในบึงกาฬ

บึงกาฬเป็นจังหวัดที่ตั้งขึ้นใหม่ล่าสุดของประเทศ มีแม่น้ำโขงเป็นพรมแดนกับแขวงบอลิคำไซ สปป.ลาว และมีด่านสะพานมิตรภาพไทย–ลาวแห่งที่ 5 เป็นจุดผ่านแดน เศรษฐกิจพึ่งสวนยางพาราเป็นหลัก งานกฎหมายจึงพันอยู่กับสัญญาซื้อขายน้ำยาง การจ้างคนกรีดยาง และธุรกรรมข้ามแดนของผู้ประกอบการรายย่อย

ที่ดินสวนยางจำนวนมากอยู่ในเขตที่เคยเป็นพื้นที่ป่าหรืออยู่ในความดูแลของหน่วยงานรัฐ เกษตรกรบางรายถือเอกสารสิทธิที่มีเงื่อนไขห้ามโอนภายในระยะเวลาที่กำหนด การซื้อขายที่ไม่ตรวจเงื่อนไขก่อนจึงกลายเป็นสัญญาที่บังคับตามไม่ได้และเสียเงินมัดจำไปเปล่า

ลานรับซื้อและโรงงานแปรรูปยางจ้างแรงงานทั้งไทยและลาวตามฤดูกาล นายจ้างที่ใช้แรงงานข้ามชาติต้องดูแลใบอนุญาตทำงานและการขึ้นทะเบียนประกันสังคมให้ครบ มิฉะนั้นความรับผิดเมื่อเกิดอุบัติเหตุจะตกอยู่กับนายจ้างเต็มจำนวน